św. Katarzyna AleksandryjskaŚw. Katarzyna Aleksandryjska - wywodziła się z królewskiego rodu. Już od dzieciństwa zaskakiwała swoim niezwykle chłonnym umysłem. Jej nauczycielami byli najsławniejsi mędrcy, dzięki czemu uzyskała solidne wykształcenie i przyjęła wiarę chrześcijańską.

Za panowania cesarza Maksencjusza nakazano wszystkim w Cesarstwie Rzymskim składać ofiary bogom. Wtedy to 18-letnia Katarzyna, dziewica wspaniałej urody i tęgiego umysłu, wystąpiła przed cesarzem, mówiąc mu o niedorzeczności tego nakazu. Zarzuciła mu okrucieństwo i niesprawiedliwość w stosunku do prześladowanych chrześcijan. Cesarz nie potrafiąc się oprzeć mądrości argumentacji Katarzyny, wyznaczył 50 uczonych filozofów, aby ją przekonali o niedorzeczności wiary w Chrystusa. Niestety dziewczyna była nieugięta, co więcej, przekabaciła mędrców na swoją stronę, za co ponieśli śmierć męczeńską. Katarzynę uwięziono a ta podczas odwiedzin nawróciła cesarzową Augustę i towarzyszącego jej Porfirjusza z 200 żołnierzami. Za karę Katarzyna miała się wyrzec swej wiary przed cesarzem. Nie zrobiła tego. Została skazana na śmierć przez z broniącą ją cesarzową Augustą i Porfirjuszem. Gdy uruchamiano machinę na której miała umrzeć, nagle pękły sznury, którymi była związana, a machina się rozpadła. W ostateczności ścięto ją mieczem ok. roku 311. Tradycja podaje, że jej ciało zostało przeniesione na górę Synaj przez aniołów.

Jej kult był i jest niesłychanie rozpowszechniony. Malowali ją Correggio, Tintoretto, Caravaggio i Raffael. Joanna d'Arc zaliczała ją do swoich trzech głównych patronek. Znalazła się na liście najważniejszych "14 świętych Wspomożycieli". Wspólnie ze świętą Urszulą opiekuje się paryską Sorboną. Jest patronką zakonu katarzynek. Także adwokatów, filozofów, kolejarzy, kołodziejów, młynarzy, modystek, mówców, literatów, przewoźników, prządek, stowarzyszeń literackich, studentów, szwaczek, uczonych, woźniców, zecerów i prostego ludu.