W naszej parafii sakrament chrztu udzielany jest w I niedzielę miesiąca w kościele Przemienienia Pańskiego, w III niedzielę miesiąca w kościele św. Katarzyny, oraz w II dni świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy.

Katecheza chrzcielna dla rodziców i chrzestnych po Mszy św. wieczornej w sobotę poprzedzającą chrzest. Obowiązkowo przychodzą rodzice i chrzestni mieszkający w parafii. Chrzestni z poza parafii najpóźniej w sobotę przedstawiają zaświadczenie ze swojej parafii.

Rodzice nabywają wcześniej dla dziecka szatkę i świecę - potrzebne podczas chrztu.

W kancelarii zapisujemy dziecko z metryki cywilnej na 10 dni przed datą chrztu.

Warunki jakimi powinni odpowiadać rodzice chrzestni wg Prawa Kanonicznego:

Kan. 872

Przyjmujący chrzest powinien mieć, jeśli to możliwe, chrzestnego. Ma on dorosłemu towarzyszyć w chrześcijańskim wtajemniczeniu, a dziecko wraz z rodzicami przedstawić do chrztu oraz pomagać, żeby ochrzczony prowadził życie chrześcijańskie odpowiadające przyjętemu sakramentowi i wypełniał wiernie złączone z nim obowiązki.

Kan. 873

Należy wybrać jednego tylko chrzestnego lub chrzestną, albo dwoje chrzestnych.

Kan. 874

§ 1. Do przyjęcia zadania chrzestnego może być dopuszczony ten, kto:

  • Jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu, i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;
  • Ukończył 16 lat, chyba, że biskup diecezjalny określił inny wiek, albo proboszcz lub szafarz jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku;
  • Jest katolikiem, bierzmowanym i przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić;
  • Jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej;
  • Nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest.

§ 2. Ochrzczony, należący do niekatolickiej wspólnoty kościelnej, może być dopuszczony tylko razem z chrzestnym katolikiem i to jedynie jako świadek chrztu.

Chrzest jest najpiękniejszym i najwspanialszym darem Boga (...) Darem - ponieważ jest udzielany tym, którzy nic nie przynoszą; łaską - ponieważ jest dawany nawet tym, którzy zawinili; chrztem - ponieważ grzech zostaje pogrzebany w wodzie; namaszczeniem - ponieważ jest święty i królewski (a królów się namaszcza); oświeceniem - ponieważ jest jaśniejącym światłem; szatą - ponieważ zakrywa nasz wstyd; obmyciem - ponieważ oczyszcza, pieczęcią - ponieważ strzeże nas i jest znakiem panowania Boga.

Św. Grzegorz z Nazjanzu, Orationes (Modlitwy) 40

Istotny obrzęd chrztu polega na zanurzeniu kandydata w wodzie lub polaniu wodą jego głowy z równoczesnym wezwaniem Trójcy Świętej, to znaczy Ojca, Syna i Ducha Świętego. Skutek chrztu lub łaski chrzcielnej jest bardzo bogatą rzeczywistością. Obejmuje ona: odpuszczenie grzechu pierworodnego i wszystkich grzechów osobistych, narodzenie do nowego życia, prze które człowiek staje się przybranym synem Ojca, członkiem Chrystusa, świątynią Ducha Świętego. Przez fakt przyjęcia tego sakramentu ochrzczony jest włączony w Kościół, Ciało Chrystusa, i staje się uczestnikiem kapłaństwa Chrystusa. Od najdawniejszych czasów chrzest jest udzielany dzieciom, ponieważ jest łaską i darem Bożym, które nie zakładają ludzkich zasług. Wejście w życie chrześcijańskie daje dostęp do prawdziwej wolności. Jeśli chodzi o dzieci zmarłe bez chrztu, to liturgia Kościoła zachęca nas do ufności w miłosierdzie Boże i do modlitwy. W razie konieczności każda osoba może udzielić chrztu, pod warunkiem że ma intencję uczynienia tego, co czyni Kościół, i poleje wodę głowę kandydata, mówiąc: "JA CIEBIE CHRZCZĘ W IMIĘ OJCA I SYNA, I DUCHA ŚWIĘTEGO".

Przy chrzcie są obecni również chrzestni, którzy wyznają razem z rodzicami wiarę Kościoła, w której to dziecko otrzymuje chrzest, a po chrzcie mają wspierać rodziców w staraniu o to, by dziecko doszło do wyznawania wiary i wyrażało ją życiem.

 

 

CHRZEST TO POCZĄTEK DROGI…

Chrzest to początek drogi, którą idzie każdy z nas ochrzczonych. Droga ta kiedyś zaprowadzi nas w ramiona Stwórcy. Na drodze tej, nie jesteśmy sami. Idzie z nami Chrystus obecny w swoim Kościele. To właśnie Kościół jest Chrystusem dzisiaj. W tym Kościele i przez ten Kościół zostałem ochrzczony, czyli zanurzony w wodzie w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Stałem się chrześcijaninem! Od tej pory moim jedynym przeznaczeniem jest kiedyś wejść w ramiona Ojca i w nich pozostać już na zawsze, na wieczność. Żyję nie po to by umrzeć, ale by żyć wiecznie w obecności Boga. Jakże to ogromny zaszczyt!

Poniższe refleksje proszę potraktować jako treść do wdzięczności Bogu za dar chrztu świętego oraz podręcznik podstawowych wiadomości przydatnych w chwili, gdy przyjdzie wprowadzić na drogę zbawienia najmłodszego członka rodziny.

DLACZEGO CHRZCIMY DZIECI

Wielu zastanawia się nad sensem udzielania sakramentu chrztu dzieciom albo nawet kwestionuje jego ważność. Taka praktyka ma jednak bardzo długą tradycję i głębokie korzenie biblijne. W Nowym Testamencie jest mowa o chrzcie całych rodzin. Orygenes (III w.) i święty Augustyn (IV w.) uważali udzielanie sakramentu chrztu dzieciom za tradycję przyjętą od Apostołów. Chociaż pierwsze wyraźne świadectwa pochodzą z II wieku, to jednak żadne z nich nie przedstawia chrztu dzieci jako czegoś nowego. Święty Ireneusz, obok innych, uważa za oczywiste i zgodne z tradycją wyliczanie wśród ochrzczonych niemowląt i dzieci razem z dorastającymi, młodzieńcami i starcami. Zachowały się także nagrobki dzieci z II i III w., na których napisano o ich chrzcie w niebezpieczeństwie śmierci.

Chrzest jest darem Boga, znakiem jego miłości - w imię czego miałby ktoś prawo zabronić dziecku tego daru? Chrzest niesie z sobą świat wartości w którym żyją już rodzice – dlaczego rodzice nie mieliby udostępnić i przekazać jak najszybciej tych wartości swemu dziecku? Skoro rodzice przekazują dziecku dobra fizyczne, kulturowe, humanistyczne – to dlaczego nie mieliby przekazać dóbr religijnych? Jeśli coś jest wartością w moim posiadaniu to naturalnym odruchem jest tym darem podzielić się z innymi. Chrzest święty jest pierwszą i podstawową wartością naszej wiary.

WARUNKI DOPUSZCZENIA DZIECI DO SAKRAMENTU CHRZTU

Sakramentu chrztu należy udzielać wszystkim dzieciom zgłoszonym przez rodziców lub prawnych opiekunów, jeśli osoby te są wierzące i zobowiążą się, że dzieci będą wychowywane w wierze, w której zostaną ochrzczone. Nie można udzielić sakramentu chrztu świętego małym dzieciom bez faktycznej wiedzy rodziców (opiekunów) lub wbrew ich woli.

SZCZEGÓLNE PRZYPADKI

1. W razie zagrożenia życia należy dziecko bezzwłocznie ochrzcić. Uczynić to może każdy, kto ma intencję czynienia woli Kościoła, polewając głowę dziecka  i wypowiadając słowa: Ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

2. Jeżeli rodzice są związani małżeństwem niesakramentalnym i nie mogą zawrzeć sakramentu małżeństwa z powodu przeszkód kanonicznych ( wcześniejsze małżeństwo sakramentalne jednego lub obojga rodziców), jednak praktykują swoją wiarę w tym, co dla nich możliwe, dziecko może zostać ochrzczone, jeżeli rodzice i chrzestni złożą oświadczenia, że zobowiązują się wychować dziecko w wierze katolickiej.

Jeśli o chrzest dziecka proszą rodzice żyjący w konkubinacie, którzy nie mają żadnych przeszkód kanonicznych do zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego, duszpasterz będzie ich mobilizował do uregulowania swego życia według zasad wiary katolickiej, do tego, by mogli żyć w przyjaźni z Bogiem i dawać dobry przykład swemu dziecku. Jednak sakramentalne małżeństwo nie jest warunkiem ochrzczenia dziecka. Jeśli praktykują swoją wiarę w tym, co jest dla nich możliwe i jest nadzieja, że dziecko będzie wychowane w wierze, zostanie ono ochrzczone, jeżeli rodzice i chrzestni złożą na piśmie albo w inny sposób oświadczenia że zobowiązują się do troski o chrześcijańskie wychowanie dziecka. Jeżeli nie ma zupełnie nadziei na wychowanie dziecka w wierze, duszpasterz podejmie decyzję o odłożeniu w czasie tego sakramentu.

3. Chrzest dziecka po siódmym roku życia udzielany jest pod warunkiem, że osoba ta uczęszcza na lekcje religii i uczestniczy w życiu religijnym.

4. Chrzest dzieci wychowywanych przez jedno z rodziców. Do udzielenia chrztu wystarczy prośba jednego z rodziców lub prawnych opiekunów. Jeśli chrzest zgłasza matka samotnie wychowująca dziecko ( rzeczywiście samotna panna z dzieckiem), która jest osobą praktykującą, chrzest winien odbyć się bez dodatkowych wymagań.

5. Osoby, które podjęły decyzję o zmianie wyznania; chrzest dziecka rodziców nieochrzczonych; osoba dorosła prosząca o chrzest; chrzest osób, co do których nie ma pewności, czy zostały ochrzczone, to kolejne szczególne przypadki które rozważa się podczas rozmowy z duszpasterzem parafii.

IMIĘ DZIECKA

W Biblii imię jest nie tylko zawołaniem osoby, ale wyraża ją samą. Nie jest obojętne, jakie imię nadamy dziecku. Imię wybierają rodzice i mają do tego prawo. Tym imieniem będą wyrażać całą swoją miłość i troskę o niego. Poprzez to imię będą mieli wpływ na swoje dziecko. Koniecznie trzeba pamiętać, aby imię było piękne, ale nie udziwnione. Będzie mu towarzyszyło przez całe życie. Przy wyborze warto zajrzeć do księgi imion, aby dowiedzieć się, co ono oznacza. Jeżeli zostanie wybrane imię świętego, czy błogosławionego, to dziecko w czasie chrztu otrzyma zarazem swojego patrona, który stanie się dla niego wzorem, obrońcą i orędownikiem u Boga. Warto więc poznać historię osoby świętej noszącej to imię.

RODZICE CHRZESTNI

Wybór chrzestnych należy do rodziców dziecka, ale duszpasterz sprawdzi, czy spełniają oni określone przez Kościół warunki. Rodzice chrzestni powinni ukończyć 15 lat. Muszą być katolikami, którzy wyznają swą wiarę życiem zgodnym z nauką Kościoła. Nie są dopuszczane do pełnienia tej funkcji osoby, które żyją w niesakramentalnych związkach małżeńskich oraz młodzież, która nie uczęszcza na naukę religii. Najlepiej szukać chrzestnych wśród bliższej rodziny i sąsiadów. Należy unikać ludzi przygodnych, którzy nie będą się interesowali wychowaniem chrześniaka. Duszpasterz poprosi od rodziców chrzestnych, których nie zna, świadectwo kwalifikacyjne z parafii w której mieszkają.

Chrześcijanie ze wspólnot protestanckich mogą być dopuszczeni do udziału w liturgii jako świadkowie chrztu, a nie jako chrzestni. Wyjątkiem są tu wierni Kościoła prawosławnego, którzy mogą być powołani do godności chrzestnego.

ZGŁOSZENIE DZIECKA DO CHRZTU

Rodzice i chrzestni zgłaszający dziecko do sakramentu chrztu świętego muszą uczestniczyć w katechezie, podczas której wysłuchują nauk o misterium chrztu świętego, wychowaniu w wierze, o roli ewangelicznego przykładu i o liturgii tego sakramentu.

W Kościele praktykowany jest zwyczaj udzielania chrztu w pierwszych tygodniach życia dziecka. Przy zgłoszeniu dziecka w kancelarii parafialnej powinni być obecni oboje rodzice. Rodzice przynoszą ze sobą: odpis aktu urodzenia dziecka z Urzędu Stanu Cywilnego, dowody osobiste, świadectwo ślubu kościelnego, a przy braku ślubu kościelnego – odpis kontraktu cywilnego, dane chrzestnych – imię, nazwisko, adres, zaświadczenie z parafii zamieszkania chrzestnych, że są wierzącymi i praktykującymi katolikami.

CHRZEST I CO DALEJ?

Niektórzy porównują chrzest do bramy, bo przez niego wchodzimy do Kościoła. Nikt nie staje w bramie, ale przez nią przechodzi, by iść dalej. Można też porównać go do fundamentu. Fundament jest ukryty w ziemi i na nim dopiero wznosi się ściany budynku. W sakramencie chrztu świętego otrzymujemy wszystko, co jest potrzebne do budowania i rozwijania życia Bożego. Od nas zależy, jaki z tego zrobimy użytek. W wydanym w 1994 roku z okazji Roku Rodziny Liście do rodzin Ojciec Świety Jan Paweł II napisał: Bezpośrednimi wychowawcami w stosunku do swoich dzieci pozostają zawsze na pierwszym miejscu rodzice. Rodzice mają też w tej dziedzinie pierwsze i podstawowe uprawnienia. Są wychowawcami, ponieważ są rodzicami. Co zrobiłem ze swoim chrztem? Jak rozwijam ziarno wiary zasiane przez chrzest święty u moich dzieci?

 

 

( opracowano przy pomocy broszurki Ja ciebie chrzczę…wydanej przez Hlondianum w 2004 r.)